Anguilla anguilla
Występowanie: Węgorz występuje w stawach i wyrobiskach, jeziorach, zbiornikach zaporowych, rzekach górskich i nizinnych, a także w płytkich wodach przybrzeżnych Bałtyku i na otwartym morzu.
Morfologia: Ma długi, wężowaty tułów, spłaszczony bocznie za otworem odbytowym. Otwór gębowy znajduje się na końcu pyska i jest uzbrojony w kilka rzędów ostrych zębów. Grzbiet jest ciemny, brązowy lub zielony, boki jaśniejsze, a brzuch brudnobiały. Są dwa typy węgorzy: szerokogłowe i wąskogłowe. Węgorz słabo widzi, dlatego w rozpoznawaniu otoczenia ważną rolę odgrywa węch.
Żerowanie: Ryby te, w odróżnieniu od innych, zjadają stosunkowo mało larw ochotek. Ważną pozycję w ich menu zajmują larwy jętek i chruścików, które mogą stanowić 30–40% pokarmu. Węgorze wykazują szczególne upodobanie do zjadania głowaczy i różanek. Często obserwuje się zjawisko kanibalizmu.
Rozmnażanie: Tarło odbywa w Morzu Sargassowym, dokąd wędrują dorosłe osobniki. Tam wykluwają się szkliste larwy węgorzy, które, wykorzystując ciepły prąd zatokowy Atlantyku, wędrują do Europy. Wędrówka trwa do 3 lat. Po osiągnięciu długości 20–30 cm węgorz rozpoczyna bardziej osiadły tryb życia.

